Με μια εμφάνιση που θύμισε το παραμύθι στα γήπεδα της Πορτογαλίας το 2004, η Εθνική απέδρασε από το Donbass Arena του Ντόνετσκ με τη νίκη με 1-0 κόντρα στην Ουκρανία και εξασφάλισε το 2ο εισιτήριο για τελικά Μουντιάλ στη ιστορία της. Ο Δημήτρης Σαλπιγγίδης πέτυχε το πιο σημαντικό ίσως γκολ στη μέχρι στιγμής καριέρα του 31 λεπτά από την έναρξη του πρώτου μέρους. Ένα τέρμα υπεραρκετό για να στείλει το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα στον ποδοσφαιρικό παράδεισο της Νοτίου Αφρικής.
Όλο το γκολ δημιουργία του Γιώργου Σαμαρά, ο οποίος με μια απίστευτη κάθετη μπαλιά τριάντα μέτρων βρήκε τον επιθετικό του Παναθηναϊκού, ο οποίος έπρεπε απλώς να πλασάρει με ψυχραιμία τον Πιάτοφ και να στείλει τους Ουκρανούς στο καναβάτσο.
Από κει και πέρα όλα ήταν απλά. Πολύ απλά γι' αυτή την ομάδα, που τέτοια παιχνίδια απλώς δεν τα χάνει. Όποιος είδε το ματς σίγουρα πρέπει να ένιωσε κάτι σαν σε Deja vu, γιατί ξαφνικά πέντε χρόνια μετά τον θρίαμβο του 2004 και όλα έμοιαζαν επιτέλους ίδια. Σαν τίποτα να μην άλλαξε.
Η άμυνα ήταν ξανά από μπετόν. Ο αντίπαλος είχε απελπιστεί. Εμείς χτυπήσαμε όταν έπρεπε.
Μπορεί τακτικά για μια ακόμη φορά η Εθνική να πέταξε το κέντρο, ο ορθολογισμός να είχε ξεχαστεί από νωρίς και ο όρος σύγχρονο ποδόσφαιρο να μοιάζει απλώς κάτι το μακρινό, ποιος θέλει όμως όλα τα παραπάνω, όταν η Ελλάδα μπορεί να «κλέψει» τη νίκη κόντρα σε οποιονδήποτε αντίπαλο.
Οι Ουκρανοί πιάστηκαν πρωτάρηδες. Είδαν στο video όλους τους αγώνες του αντιπροσωπευτικού μας συγκροτήματος στην προκριματική φάση, ξέχασαν όμως να παίξουν τα παιχνίδια που μας έδωσαν το Ευρωπαϊκό. Και ο Ρεχάγκελ τους τιμώρησε.
Ο Μιχαϊλιτσένκο πίστεψε πως ο αντίπαλος του τα είχε δώσει όλα στην Αθήνα και δεν περίμενε κάτι καλύτερο. Άφησε τον Σεφτσένκο μπροστά ελεύθερο να κάνει ότι θέλει και πίστεψε πως κάποια στιγμή το γκολ θα ερχόταν. Δεν μπορούσε, όμως, να φανταστεί πως και με μιάμισι φάση η Ελλάδα θα έκανε το γκολ. Όταν αυτό μπήκε, ήταν πλέον πολύ αργά για την ομάδα του.
Η 5αδα στην άμυνα απλώς έμεινε αμετακίνητη. Μπροστά από τον χώρο της μεσαίας γραμμής μπορούσαν να κινηθούν μόνο οι επιθετικοί και οι Καραγκούνης-Κατσουράνης. Όλοι οι άλλοι πίσω, μαζικά έκλειναν και τα τελευταία εκατοστά στους διαδρόμους που επιχειρούσαν να δημιουργήσουν οι Ουκρανοί από τα πλάγια και έτσι επίθεση ουσιαστική οι Ουκρανοί δεν έκαναν ούτε για πλάκα. Μόνο κάτι σουτ εκτός περιοχής και γεμίσματα, που όμως μέσα στον πανικό τους δεν είχαν την παραμικρή επιτυχία.
Έτσι, κρατώντας τη μπάλα με ψυχραιμία η Εθνική περίμενε και περίμενε και περίμενε. Μέχρι το 90'. Αυτό μόνο είχε να κάνει, άντε και καμιά αντεπίθεση, αν είχαμε τις δυνάμεις. Δεν τα καταφέραμε. Και πάλι, όμως, το εισιτήριο για τη Νότια Αφρική είχε κλείσει και δεν άλλαζε με τίποτα χρώμα.
Οι συνθέσεις:
Ελλάδα: Τζόρβας, Βύντρα, Σπυρόπουλος, Κυργιάκος, Μόρας, Παπασταθόπουλος, Κατσουράνης, Καραγκούνης, Σαμαράς, Σαλπιγγίδης, Χαριστέας.
Ουκρανία: Πιάτοφ, Κόμπιν, Κατσέριντι, Κούτσερ, Ρακίτσκι, Τίμοστσουκ, Μίχαλικ, Αλίεφ, Γιαρμολένκο, Σεφτσένκο, Μιλέφσκι.
Μετά το παιχνίδι.Ως μία τεράστια τιμή για όλους τους Έλληνες χαρακτήρισε τη σπουδαία πρόκριση της Εθνικής μας ομάδας στην τελική φάση του παγκοσμίου κυπέλλου ο «χρυσός» σκόρερ, Δημήτρης Σαλπιγγίδης. «Ήταν μεγάλη επιτυχία. Αποτελεί τεράστια τιμή για όλους τους Έλληνες. Παρά τα άσχημα λόγια εμείς παίξαμε όπως έπρεπε και καταφέραμε να προκριθούμε».
Ο Άγγελος Χαριστέας από την πλευρά του τόνισε: «Πετύχαμε μια μεγάλη νίκη, ήταν μια τεράστια επιτυχία, δώσαμε την ψυχή μας και τα καταφέραμε. Δώσαμε την ψυχή μας, ήταν μια δίκαιη πρόκριση και αξίζουν πολλά συγχαρητήρια σε όλα τα παιδιά. Παίξαμε με πάθος, πετύχαμε ένα πανέμορφο γκολ και το κρατήσαμε. Ήμασταν πολύ καλοί και αυτή η Ουκρανία δεν μπορούσε να μας κερδίσει».
O πρόεδρος της ΕΠΟ Σοφοκλής Πιλάβιος, δήλωσε:
«Δεν έχω λόγια να περιγράψω το κλίμα που επικρατεί. Θέλω να πω πολλά συγχαρητήρια και ένα μεγάλο ευχαριστώ στα παιδιά για αυτόν τον ανεπανάληπτο θρίαμβο. Πίστεψαν πολύ στον εαυτό τους. Το έβλεπα αυτές τις τρεις μέρες που ήμασταν εδώ και τελικά πανηγυρίσαμε αυτή τη μεγάλη επιτυχία. Αυτή η ομάδα που τόσα έχει ακούσει κατάφερε να αποκλείσει στην Ουκρανία στο σπίτι της. Στα αποδυτήρια αυτή τη στιγμή δεν μιλάει κανείς, όλοι αγκαλιάζονται, φιλιούνται και πανηγυρίζουν. Ο στόχος επετεύχθη. Ο στόχος ήταν να πάμε στη διοργάνωση. Είτε ως πρώτοι είτε μέσω των μπαράζ ο στόχος ήταν να πάμε στο Μουντιάλ και το πετύχαμε. Είναι μία μεγάλη κληρονομιά το 2004. Η ομάδα πιστεύει ότι μπορεί να κερδίζει κάθε ομάδα σε οποιαδήποτε έδρα. Θα δούμε τους αντιπάλους μας, θα τους μελετήσουμε και θα δούμε τι θα γίνει στη Νότια Αφρική. Τα πριμ είναι οικογενειακό θέμα. Αν θέλετε να τοποθετηθώ ξανά για τον Ότο Ρεχάγκελ. Θα το πω άλλη μία φορά. Ο άνθρωπος που μας οδήγησε εδώ είναι ο Ότο Ρεχάγκελ και δεν θα πρέπει να τον μηδενίσουμε. Στην Ελλάδα το συνηθίζουμε».
Πηγή: GOAL
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου