Για την Κυβέρνηση η κομματική σκοπιμότητα υπερισχύει της απόδοσης δικαίου

ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΒΟΥΛΕΥΤΗ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ ΘΑΝΑΣΗ ΝΑΚΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΤΟΥ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Κύριε Υπουργέ,
Όλοι όσοι βρισκόμαστε σήμερα στην αίθουσα του κοινοβουλίου θα συμφωνήσουμε αβίαστα πως είναι απαραίτητο η διαδικασία των προσλήψεων του προσωπικού στο Ελληνικό δημόσιο να είναι όσο γίνεται πιο αντικειμενική, πιο αξιοκρατική. Θα έλεγα επιπλέον ότι αυτό είναι απαίτηση της συντριπτικής πλειοψηφίας του Ελληνικού λαού και ιδίως του πιο ζωντανού και υγιούς κομματιού του, της νέας γενιάς.
Απαίτηση, που συνδέεται άμεσα και πρωταρχικά με την εξυγίανση της λειτουργίας και δομής του Δημόσιου τομέα, τον οποίο οι πάντες μεν αποκαλούν μεγάλο ασθενή αλλά κανείς από μας δεν τόλμησε τα τελευταία χρόνια να αγγίξει ουσιαστικά.
Δεν τόλμησε να αναστρέψει την απαράδεκτη κατάσταση που δημιούργησαν οι Κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ, ιδίως κατά τη δεκαετία του ΄80, ενώ στις δικές μας προσπάθειες για αλλαγές τα τελευταία έξι χρόνια, βρήκαμε απέναντί μας εσάς και τη στείρα άρνησή σας σε όλα.
Την απαίτηση αυτή είναι παρήγορο ότι την αναγνώρισε ο κ. Υπουργός, πλην όμως ουδεμία δέσμευση ανέλαβε για την άμεση ανάληψη των σχετικών πολιτικών πρωτοβουλιών. Αυτό μας κάνει εύλογα να υποπτευόμαστε ότι η σχέση ΠΑΣΟΚ-Δημόσιου Τομέα, που ανάγεται στην εποχή της άλωσης του Κράτους από τους κομματικούς, θα σταθεί και πάλι εμπόδιο.
Όσον αφορά τη θεσμοθέτηση του Νόμου 2190 ή Πεπονή ή ΑΣΕΠ, για την οποία επαίρεται το ΠΑΣΟΚ, πιστεύω ότι προέκυψε κυρίως ως ανάγκη διαχείρισης της κομματικής πίεσης, παρά ως μέτρο εκσυγχρονισμού και εξυγίανσης του δημόσιου βίου.
Κατά συνέπεια, για τους παραπάνω λόγους, η επέκταση των διατάξεων αυτών σε κάθε μορφή απασχόλησης στο δημόσιο τομέα θα μπορούσαν να μας βρουν όλους σύμφωνους αν:
- Η μέχρι τώρα λειτουργία του ΑΣΕΠ είχε αποδείξει ότι μπορεί να σηκώσει και το πρόσθετο βάρος δουλειάς, που του ανατίθεται με το παρόν σχέδιο νόμου. Τα παραδείγματα που έρχονται αυτόματα στο νου όλων μας, για τις καθυστερήσεις ετών που γνωρίζουμε, το αντίθετο αποδεικνύουν.
- Λαμβάνονταν πρόνοια ώστε οι υπάρχουσες ειδικές περιπτώσεις, όπως η ΕΕΤΑΑ, ανώνυμες εταιρίες των ΟΤΑ, όπως η ΔΑΕΜ ή ακόμη οι ΦOΔΣΑ, να μπορέσουν να λειτουργήσουν στον ευαίσθητο και ειδικό χώρο της μετανάστευσης και των οικιακών στερεών αποβλήτων. Είναι βέβαιο ότι η ισοπέδωση θα δημιουργήσει προβλήματα. Ακόμη είναι βέβαιο ότι οι ανώνυμες εταιρείες των ΟΤΑ, που δραστηριοποιούνται στην ελεύθερη αγορά, αποκτούν σημαντικό μειονέκτημα έναντι του ανταγωνισμού.
- Λαμβάνονταν πρόνοια για τα άτομα με ειδικά προβλήματα ή γι΄ αυτούς που εργάζονται στις κοινωνικές δομές των δήμων, όπως το βοήθεια στο σπίτι.
- Υπήρχε ακόμη πρόνοια για τους νέους εκείνους που εργάζονται εδώ και χρόνια με διάφορες μορφές συμβάσεων, είτε έργου, είτε ορισμένου χρόνου, είτε απόκτησης εμπειρίας σε ειδικά προγράμματα.
- Αν τέλος η κυβέρνηση διαφαινόταν ότι διαθέτει, έστω και σε επίπεδο προθέσεων, τη βούληση να επέμβει στη λειτουργία του δημόσιου τομέα και να προχωρήσει στις απαραίτητες τομές, προκειμένου να βγει από το τέλμα στο οποίο έχει περιέλθει.
Δυστυχώς, αυτές οι ελάχιστες απαραίτητες προϋποθέσεις δεν ικανοποιούνται από την κυβέρνηση και το συζητούμενο σχέδιο νόμου. Οι αποσπασματικές διατάξεις του αναδεικνύουν την έλλειψη σαφούς προγραμματικού σχεδίου και οριοθετημένων στόχων.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Αν κάτι χαρακτηρίζει το παρόν σχέδιο νόμου είναι το ότι αποπνέει εκδίκηση. Εκδίκηση κατά των συμβασιούχων των τελευταίων ετών. Αυτών, που με την εργασία τους στήριξαν τη λειτουργία, ακόμη και αποκλειστικά, υπηρεσιών του δημοσίου και των ΟΤΑ, επί σειρά ετών αμειβόμενοι με ψίχουλα, ανασφάλιστοι ή με το περίφημο μπλοκάκι, έχοντας ως κίνητρο την ελπίδα ότι ένα καλύτερο αύριο θα ξημερώσει γι΄αυτούς.
Έχουμε ακούσει τον κύριο Υπουργό να επαναλαμβάνει ότι η μοριοδότηση των συμβασιούχων δημιουργεί τεράστια αδικία, μιας που ευνοούνται εκείνοι που χωρίς κανένα κριτήριο, χαριστικά προσελήφθησαν με συμβάσεις ορισμένου χρόνου.
Αν ήταν έτσι, τότε γιατί αυτή την αδικία δεν την διαπίστωναν και στο Π.Δ 164, το διάταγμα Παυλόπουλου που μονιμοποίησε περίπου 35.000 εργαζομένους; Αντίθετα μάλιστα οι περισσότεροι βουλευτές, συνδικαλιστές και άλλοι φορείς ζητούσαν μετ΄επιτάσεως κάτι που ήταν συνταγματικώς αδύνατον να γίνει, δηλαδή την επέκταση του Π.Δ.
Γιατί δύο μέτρα και δύο σταθμά κύριε Υπουργέ ;
Το ότι το σχέδιο νόμου αποπνέει εκδίκηση αποδεικνύεται και από άλλα στοιχεία. Αν προσέξετε κύριοι συνάδελφοι, τα μόρια της εμπειρίας μειώνονται σε σχέση με τα λοιπά κριτήρια, έτσι ώστε η συνολική επιρροής του να αποδυναμωθεί. Ακόμη μειώνεται το ποσοστό των υποψηφίων που μπορούν να προσληφθούν βάσει εμπειρίας, μιας που το 50% των θέσεων μειώνεται σε 35%.
Η μοριοδότηση του 50% που καταργείται σήμερα, όταν ψηφίσθηκε το 2005 περιέλαβε όλος τους συμβασιούχους από το 1990 και μετέπειτα, ευνοούσε δε εκείνους που για κάποιο λόγο δεν πληρούσαν τις προϋποθέσεις του ΠΔ 164.
Είναι φανερή η διαφορά νοοτροπίας.
Είναι φανερός ο στόχος σας.
Θα μπορούσατε να προσπαθήσετε να επιτύχετε την περίφημη συναίνεση, που τόσο ευαγγελίζεσθε. Αν για παράδειγμα τραβούσατε σήμερα την γραμμή, αλλά για το χθες διατηρούσατε τη μοριοδότηση της ίδιας θέσης, για λίγα έστω χρόνια, έστω μειωμένη κατά τι, ακόμη και να ισχύει σε ποσοστό των θέσεων όπως ισχύει για την εμπειρία γενικώς.
Σας το ζητήσαμε. Και εμείς και οι διάφοροι φορείς εργαζομένων όπως η ΠΟΕ-ΟΤΑ. Δεν το κάνατε. Γιατί ;
Γιατί για σας η κομματική σκοπιμότητα υπερισχύει της απόδοσης δικαίου.
Γιατί για σας τα όνειρα και οι ελπίδες αυτών των παιδιών δεν μετρούν όσο το κομματικό όφελος.
Έτσι όμως μόνο αποδοχή και συναίνεση δεν πρόκειται να βρείτε όχι μόνο από εμάς αλλά από την ίδια την κοινωνία.
Σας ευχαριστώ